RESIDENCE IN PSYCHIKO C – “How to break the box”

Η μετάβαση από την αρχιτεκτονική του 19ου αιώνα σε αυτό πού ονομάζουμε σύγχρονη αρχιτεκτονική, έθεσε στο κέντρο της προσοχής της τη «διάλυση» του κλειστού κουτιού με μικρά ανοίγματα και τη διαμόρφωση μιας νέας σχέσης των ορίων, του μέσα με το έξω.

Η προσθήκη σε ένα νεοκλασικό κτίριο της δεκαετίας του ’30 αποτέλεσε μια πρόκληση σχετικά με τις αλλαγές, που σε διάστημα ενός αιώνα, έχουν επέλθει στην αρχιτεκτονική και τη σχέση σώματος – χώρου. Η μετάβαση από το κλειστό εσωστρεφές “κουτί” στη σταδιακή “διάλυσή” του και την ανατροπή στη χορογραφία των κινήσεων και της ατμόσφαιρας, που αυτά οδήγησαν στο βλέμμα, στην κίνηση, στο φως. Στην ανατροπή της εσωστρέφειας και στη μετάβαση σε χώρους εξωστρεφείς με οπτική διαφάνεια.

Οι δομικές αυτές αλλαγές στη σχέση σώματος – χώρου εκφράστηκαν με μια πρόταση, ενός “στεγάστρου” (καθιστικό – τραπεζαρία), που αναιρεί την κλειστότητα και οδηγεί σε νέα χωρογραφία της καθημερινότητας.

Η γειτνίαση αυτών των δύο τύπων κατοίκησης “κλειστό – ανοικτό”, δημιουργεί εντάσεις στη μετάβαση από το παλιό στο νέο – εντάσεις που αφορούν την ουσία της αρχιτεκτονικής και τον σύγχρονο τρόπο ζωής.

Η χρήση του υαλοπίνακα και του λεπτού πλαισίου αλουμινίου στα ανοίγματα του κτιρίου της προσθήκης συντείνουν με τον καλύτερο τρόπο στην «εξαΰλωση» των ορίων, στην αίσθηση του υπαίθριου χώρου που εισχωρεί στον κλειστό.

Κατοίκηση με ουσιαστικές ανατροπές, που εκφράζουν τον νέο τρόπο κατοίκησης στη σύγχρονη εποχή, αποκτούν ένταση μέσα από τη γειτνίαση και τη μετάβαση από τον παλιό στον καινούργιο τρόπο ζωής.